Hartworm infectie bij een hond moet behandeld worden. Hartworm infectie bij een kat geneest meestal vanzelf. Hartworm infectie bij een cavia en konijn komt eigenlijk nooit voor.
Hartwormen kunnen zich bevinden in longslagader en het hart van uw huisdier. Een hartworm kan een lengte hebben van 8 tot 35 centimeter. Deze zijn erg dun ongeveer 1 mm. De besmetting ontstaat door geïnfecteerde muggen, die hoofdzakelijk in de zuidelijke landen van Europa aanwezig zijn. Huisdieren die meegenomen worden naar deze landen lopen een risico op besmetting. Meestal belast de hartworm pas na 6 maanden het dier. Symptomen zijn gewichtsverlies, hoesten, dikke/hangbuik en de conditie neemt af.
Je kunt hartwormen bij je huisdier vaststellen via een bloedtest (op antigenen, antilichamen of larven) of door een echo/röntgenfoto van hart en longen, maar symptomen zoals chronisch hoesten, lusteloosheid, benauwdheid en gewichtsverlies zijn vroege waarschuwingssignalen, hoewel klachten soms jarenlang uitblijven. Een negatieve test sluit besmetting niet uit omdat het maanden duurt voordat wormen volwassen zijn.
Je herkent hartworm bij een huisdier aan symptomen zoals chronische hoest, vermoeidheid, gewichtsverlies, benauwdheid (vooral bij inspanning) en lusteloosheid. De symptomen ontwikkelen zich vaak geleidelijk en kunnen pas maanden tot jaren na besmetting zichtbaar worden, door schade aan hart, longen en bloedvaten, wat kan leiden tot ernstige conditievermindering, vochtophoping (buik, poten) en flauwvallen.
Er zijn voornamelijk twee belangrijke soorten hartwormen bij huisdieren: de 'echte' hartworm (Dirofilaria immitis) die via muggen wordt overgedragen en vooral voorkomt in Zuid-Europa en de VS, en de Franse hartworm (Angiostrongylus vasorum), die in Nederland voorkomt en wordt verspreid door naaktslakken en slakken. Daarnaast bestaat er ook Dirofilaria repens, een andere Dirofilaria-soort die huidknobbels kan veroorzaken en minder vaak problemen geeft.
Nee, een mens kan niet direct door een huisdier besmet worden met hartworm. De overdracht gaat via een besmette mug, en hoewel mensen in zeldzame gevallen een infectie kunnen oplopen (vaak met ingekapselde wormpjes in de longen), kan de worm zich niet ontwikkelen tot volwassen hartwormen en zich voortplanten, zoals bij huisdieren. Mensen zijn een 'oneigenlijke' gastheer, maar kunnen wel last krijgen van reacties op de larven, die zich in de longen vastzetten, wat kan lijken op longproblemen.