Longworm infectie bij een hond, kat, cavia, konijn en overige huisdieren moet behandeld worden.
Longwormen zitten bij honden voornamelijk in de rechter hartkamer en de grote longslagaders (bloedvaten naar de longen), en minder vaak direct in het longweefsel zelf. Bij katten en andere dieren bevinden ze zich vaak in de luchtpijp, de kleinere luchtwegen en de longblaasjes. Ze worden verspreid via slakken en kikkers. Symptomen zijn milde hoest en verminderde conditie tot ernstige benauwdheid, vermagering, sloomheid, longontsteking, slechte eetlust en langdurige droge hoest.
Je kunt hartwormen bij je huisdier vaststellen via een bloedtest (op antigenen, antilichamen of larven) of door een echo/röntgenfoto van hart en longen, maar symptomen zoals chronisch hoesten, lusteloosheid, benauwdheid en gewichtsverlies zijn vroege waarschuwingssignalen, hoewel klachten soms jarenlang uitblijven. Een negatieve test sluit besmetting niet uit omdat het maanden duurt voordat wormen volwassen zijn.
Je herkent hartworm bij een huisdier aan symptomen zoals chronische hoest, vermoeidheid, gewichtsverlies, benauwdheid (vooral bij inspanning) en lusteloosheid. De symptomen ontwikkelen zich vaak geleidelijk en kunnen pas maanden tot jaren na besmetting zichtbaar worden, door schade aan hart, longen en bloedvaten, wat kan leiden tot ernstige conditievermindering, vochtophoping (buik, poten) en flauwvallen.
Er zijn voornamelijk twee belangrijke soorten hartwormen bij huisdieren: de 'echte' hartworm (Dirofilaria immitis) die via muggen wordt overgedragen en vooral voorkomt in Zuid-Europa en de VS, en de Franse hartworm (Angiostrongylus vasorum), die in Nederland voorkomt en wordt verspreid door naaktslakken en slakken. Daarnaast bestaat er ook Dirofilaria repens, een andere Dirofilaria-soort die huidknobbels kan veroorzaken en minder vaak problemen geeft.
Nee, een mens kan niet direct door een huisdier besmet worden met hartworm. De overdracht gaat via een besmette mug, en hoewel mensen in zeldzame gevallen een infectie kunnen oplopen (vaak met ingekapselde wormpjes in de longen), kan de worm zich niet ontwikkelen tot volwassen hartwormen en zich voortplanten, zoals bij huisdieren. Mensen zijn een 'oneigenlijke' gastheer, maar kunnen wel last krijgen van reacties op de larven, die zich in de longen vastzetten, wat kan lijken op longproblemen.