DEMODEX MIJT BIJ UW HOND (SOMS KAT)

demodex

Demodex bij hond en kat(soms).

Demodex komt vrijwel uitsluitend bij de hond voor. Het is vaak zeer hardnekkig. De behandeling is meestal langdurig. In zeldzame gevallen zien we de demodex bij de kat.
De verwekker van demodex is de demodex mijt. De naam "jeugdschurft" is eigenlijk niet correct, want demodex kan bij alle leeftijden voorkomen. Het komt meestal bij jongere dieren voor. De infectie wordt meestal overgebracht van moederdier op de pups. Dit gebeurt waarschijnlijk in de eerste drie dagen na de bevalling. Besmetting van pups onderling is zeer onwaarschijnlijk. Voor de mens is de infectie niet gevaarlijk.

Er zijn verschillende soorten mijten. De meest gevreesde is de demodex-mijt. Deze is met het blote oog niet zichtbaar en leeft in de huid van de gastheer (in de haarfollikels). Onder de microscoop zien ze er langwerpig uit en hebben vier paar poten. Daarmee behoren ze tot de spinachtigen. Ze leven van huidschilfertjes, haarcellen en bloed. De vrouwelijke mijt legt eitjes in de huid van de gastheer. demodexmijt Deze komen uit in een paar dagen en binnen 1-3 weken zijn de mijten volwassen. De foto, ongeveer 150 maal vergroot, geeft de mijt weer.

De demodex-mijt komt voor in de haarzakje van vooral kortharige, jonge honden. Bij 3-12 maanden oude honden ziet men kale plekken op de kop (ogen, mondhoeken), hals en binnenzijde voorpoten (lokale vorm). Bij een chronische infectie kunnen over het hele lichaam rode, kale plekken, vaak met veel huidschilfers, ontstaan.
Deze mijt komt bij alle gezonde honden in een gering aantal voor. De mijt kan slechts Demodex veroorzaken bij een reeds verminderde afweer.
Dit kan b.v. gebeuren door het innemen van Prednison, onderdrukking van de loopsheid door hormonen, stress, veel wormen of andere infectieziekten.


demodex-algemeen

Demodex wordt in twee vormen gezien:

  • De algemene demodex(gegeneraliseerde) vorm bij een hond.

    Dit is een ernstig ziektebeeld. De huid kan aangetast zijn over het gehele lichaam. De huid vertoont haaruitval, met of zonder jeuk. Wanneer deze plekken met bacteriën geïnfecteerd worden, ziet men grote, etterende en soms bloedende zweren, die ook pijnlijk kunnen zijn. Hierdoor reageert de hond meestal in eerste instantie goed op antibiotica. De mijt wordt hiermee niet bestreden, echter alleen de bacterie. In de praktijk wordt dienovereenkomstig waargenomen dat als de antibiotica uitgewerkt is, de bacterie weer terug komt. Hierdoor is de algehele weerstand van uw huisdier verder afgenomen. Waardoor de mijt nog sterker wordt en de aandoening zich verder gaat uitbreiden!

  • De lokale demodex vorm

    De huid is op enkele plaatsen lokaal aangetast. Meestal op hoofd, snuit en poten. Hier is duidelijk een kale plek te zien. Regelmatig is alleen enige kaalheid en roodheid te zien. Jeuk komt in bepaalde gevallen voor. demodex-lokaal




De diagnose wordt gesteld door een afkrabsel van de huid. Deze wordt onder de microscoop bekeken. Het afkrabsel wordt tot bloedens toe diep gemaakt. De mijt zit namelijk diep in de huid.

Behandeling Demodex mijt bij uw hond.

De behandeling bevat twee aspecten, het doden van de Demodex-mijt en het verhogen van de natuurlijke weerstand.

  • het doden van de Demodex-mijt, dit is erg belangrijk, omdat anders de mijt zich blijft vermeerderen en de hoeveelheid aangetaste huidzakjes zich blijft uitbreiden. Hiervoor moet een krachtige natuurlijke formule voor ingezet worden.
  • verhogen van de natuurlijke weerstand. De Demodex-mijt komt voor op alle honden, echter indien Uw hond voldoende natuurlijke weerstand heeft, krijgt door het goed functioneren van het afweersysteem, de Demodex-mijt geen kans zich opnieuw te ontwikkelen. De natuurlijke weerstand kunt U verhogen door een immuun versterker te gaan geven. Nadat de huid weer hersteld is, dient U hier nog 3 maanden mee door te gaan.