Het eosinofiel granuloom complex is een moeilijk te behandelende ziekte bij katten. Het kan beginnen met een klein blaasje dat openbreekt, een korstje krijgt en daarna geneest, maar na enige tijd weer terugkomt.
Omdat de poezen vaak erge jeuk hebben, beginnen ze te krabben en alles wordt nog veel erger.
Hoewel meestal eosinofiel granuloom gezegd wordt, kan de ziekte verschillende vormen aannemen:
Er bestaat een variant van de ziekte, waarbij een zweer (eosinofiel ulcus) in de lip of in de mond slijmhuid ontstaat. Wanneer de zweer groter wordt, kan hij zelfs in een boosaardige tumor veranderen. Meestal doet dit niet zeer en het jeukt ook niet.
Dan bestaat er een variant die men meestal vindt aan de kop, nek, buik of achterpoten en waarbij de poes sterke jeuk heeft (eosinofiel plaque). De huid ziet er rood en ruw uit. Het zijn kleine wondjes die snel door een taaie, geel-witte afscheiding bedekt worden en zich tot een grote, open, bloedende wond verbinden.
De derde variant is het "echte" eosinofiel granuloom. Hier ziet men rode zwellingen of knobbeltjes, b.v. aan de kin, onderlip of in de mondholte. Deze veroorzaken heftige pijn, de poes kwijlt en zal waarschijnlijk op een gegeven moment minder of niets meer eten.
Het eosinofiel granuloom complex is niet besmettelijk.
Over de oorzaak van deze ziekte is nog niet zoveel bekend, maar vermoedelijk is het een auto-immuun ziekte.
Op de eerste plaats moet men erachter komen, of de poes een vlooien- of voedingsmiddelallergie heeft. Bij een allergie maakt het lichaam meer eosinofiele granulocyten aan.
Er wordt b.v. ook onderzocht of de ziekte erfelijk is, of hormonen een rol spelen, of dat er psychische redenen zijn. Maar vaak vindt men helemaal geen oorzaak (idiopatisch).
De eosinofiele granulocyten zijn een ondergroep van de witte bloedlichaampjes (leucocyten) en, zoals alle witte bloedlichaampjes, verantwoordelijk voor de immuunsysteem(afweer). De naam komt van "eosin", een kleurstof waarmee men de granulocyten in het laboratorium paars kan kleuren, zie foto. De eosinofiele granulocyten kunnen bacteriën en weefselresten fagocyteren ("opeten").
Wanneer vermoedt wordt dat het om een eosinofiel granuloom gaat, is het dus zinvol om het bloed te onderzoeken. Zekerheid biedt echter alleen een huidbiopsie (hierbij wordt een klein stukje uit de huid verwijderd voor nader onderzoek).
De reguliere geneeskunde behandelt met antibiotica (als de zweren etteren), prednison (om de allergische reactie te onderdrukken) of interferon (ook een immuun-onderdrukkende therapie).
Soms worden hormonen gegeven of geopereerd. Een operatie is meestal zinloos, omdat het daarna op een nieuwe plek weer kan terugkomen.
Het geven van essentiële vetzuren en/of de omschakeling op rauwe voeding kan ook helpen.
U moet bij deze poezen voorzichtig zijn met vlooienmiddelen die in de nek gedruppeld worden. Dit kan een heftige reactie veroorzaken (vreselijke jeuk).
Eosinofiel granuloom is goed te behandelen met de Sical.
Sical is een goed alternatief voor de Prednison of antibiotica behandeling. Het kent geen bijwerkingen. Hierdoor kan het desnoods langdurig worden gegeven.
Sical™
120 tabletten
€ 23,50
Sical™
240 tabletten
€ 44,50
TM= Trade mark(merknaam)
Dosering tabletten: kat, 2 x dagelijks 2 tabletten (oplossen in water en door het voer mengen)
Resultaat: U dient de behandeling minimaal 3 maanden vol te houden!
Mail deze pagina
Toevoegen aan je Favorieten
Print deze pagina