EOSINOFIEL GRANULOOM BEHANDELEN BIJ UW KAT.


Eosinofiel granuloom complex moet 3 maanden behandelend worden bij een kat.

Het kan beginnen met een klein blaasje dat openbreekt, een korstje krijgt en daarna geneest, maar na enige tijd weer terugkomt.
Omdat de poezen vaak erge jeuk hebben, beginnen ze te krabben en alles wordt nog veel erger.

Hoewel meestal eosinofiel granuloom gezegd wordt, kan de ziekte verschillende vormen aannemen:

  • Er bestaat een variant van de ziekte, waarbij een zweer (eosinofiel ulcus) in de lip of in de mond slijmhuid ontstaat. Wanneer de zweer groter wordt, kan hij zelfs in een boosaardige tumor veranderen. Meestal doet dit niet zeer en het jeukt ook niet.
  • Dan bestaat er een variant die men meestal vindt aan de kop, nek, buik of achterpoten en waarbij de poes sterke jeuk heeft (eosinofiel plaque). De huid ziet er rood en ruw uit. Het zijn kleine wondjes die snel door een taaie, geel-witte afscheiding bedekt worden en zich tot een grote, open, bloedende wond verbinden.
  • De derde variant is het "echte" eosinofiel granuloom. Hier ziet men rode zwellingen of knobbeltjes, b.v. aan de kin, onderlip of in de mondholte. Deze veroorzaken heftige pijn, de poes kwijlt en zal waarschijnlijk op een gegeven moment minder of niets meer eten.
eosinofielgranuloom eosinofiel
granuloom eosinofielgranuloomkat

Het eosinofiel granuloom complex is niet besmettelijk bij uw kat.

Over de oorzaak van deze ziekte is nog niet zoveel bekend, maar vermoedelijk is het een auto-immuun ziekte. Op de eerste plaats moet men erachter komen, of de poes een vlooien- of voedingsmiddelallergie heeft. Bij een allergie maakt het lichaam meer eosinofiele granulocyten aan.
Er wordt b.v. ook onderzocht of de ziekte erfelijk is, of hormonen een rol spelen, of dat er psychische redenen zijn. Maar vaak vindt men helemaal geen oorzaak (idiopatisch).

De eosinofiele granulocyten zijn een ondergroep van de witte bloedlichaampjes (leucocyten) en, zoals alle witte bloedlichaampjes, verantwoordelijk voor de immuunsysteem(afweer). De naam komt van "eosin", een kleurstof waarmee men de granulocyten in het laboratorium paars kan kleuren, zie foto. De eosinofiele granulocyten kunnen bacteriën en weefselresten fagocyteren ("opeten").

granulocyten

Wanneer vermoedt wordt dat het om een eosinofiel granuloom gaat, is het dus zinvol om het bloed te onderzoeken. Zekerheid biedt echter alleen een huidbiopsie (hierbij wordt een klein stukje uit de huid verwijderd voor nader onderzoek). De reguliere geneeskunde behandelt met antibiotica (als de zweren etteren), of andere medicijnen om de allergische reactie te onderdrukken.

Soms worden hormonen gegeven of wordt geopereerd. Een operatie is meestal zinloos, omdat het daarna op een nieuwe plek weer kan terugkomen.